Eddy’s homoseksualiteit is lot, is een onweerstaanbare natuurkracht, die zich praktisch vanaf zijn geboorte manifesteert; en dat in een omgeving waarvoor voor zijn soort mensen volstrekt geen plaats is. Niet dat er door de stoere jongens in het dorp geen homoseksuele handelingen worden verricht, maar aan hen kleeft dat niet; “de misdaad bestaat niet uit het doen, maar uit het zijn. En vooral uit het eruitzien als” (150). Eddy is een open boek voor zijn omgeving, en als hij probeert via vriendinnetjes te bewijzen dat hij normaal is, houdt hij niemand lang voor de gek; zijn lichaam weigert dienst in bed, zelfs wanneer hij zich voorstelt overweldigd te worden door potige mannen. Zijn poging laat alleen een gekwetst meisje achter.
Niets hogers dan de mens
Bijdrage aan de Idee van juli 2016 — pdf hier.
Richard Rorty werd in 1931 geboren in een links maar antistalinistisch gezin; zijn ouders prentten hem in dat alle goede mensen socialisten waren als Trotski. Tegelijk raakte hij in zijn jeugd geobsedeerd door orchideeën. Hij voelde zich daarover licht ongemakkelijk: kon hij die ‘sociaal nutteloze’ belangstelling eigenlijk wel rijmen met het engagement dat hem was bijgebracht? “Ik was bang dat mijn belangstelling voor orchideeën niet Trotski’s goedkeuring had kunnen wegdragen.”[1]
A Study of Accountability Dave Eggers, Your Fathers, Where Are They? And the Prophets, Do They Live Forever?
Thomas’ life hasn’t gone the way it should, and he has certain ideas about why that is. Therefore, he decides to stop time, and ask questions to the people he thinks hold the key to explaining his own situation. His method is to kidnap them, chain them to a pole in an abandoned barracks, and convince them to talk.
Belangstelling voor religie? Maarten Boudry over "other people's delusions"
Hieronder mijn betoogje tegen Maarten Boudry op geloofenwetenschap.nl. Zijn reactie is ook daar of op zijn eigen site te lezen.
Continue reading “Belangstelling voor religie? Maarten Boudry over “other people’s delusions”“
A Study of Irony Julian Barnes, The Noise of Time
“Tell me, whom does art belong to?” (91) When Barnes’ Shostakovich dutifully assists in examining students at the conservatory on their knowledge of Marxist-Leninist ideology, he makes sure to ask only the easiest questions. In this case, the answer is on a large banner in the examination hall: Lenin’s insistence that “ART BELONGS TO THE PEOPLE”.
Continue reading “A Study of Irony Julian Barnes, The Noise of Time“
De kleur van de Mercedes Laurent Binet, HhhH
Is dit een roman of een geschiedverhaal? Natuurlijk is een van de motieven in HhhH dat de auteur zelf uitdrukkelijk worstelt met de status van wat hij uiteindelijk aan het papier toevertrouwt. “Als mijn verhaal een roman was”, zegt hij vaak (224); elders noemt hij het een “infra-roman” (256) – ik weet niet wat dat betekent; misschien een roman ín een geschiedverslag.
Continue reading “De kleur van de Mercedes Laurent Binet, HhhH“
Over boekenkasten met alleen maar oplossingen M. Februari, De literaire kring
“Waarom zijn de woorden van de dichter aangrijpender dan je eigen woorden? Op het tentamen antwoordt een van Randolfs studenten: ‘Om dezelfde reden waarom de liefdesgeschiedenis van een ander altijd aangrijpender is dan je eigen liefdesgeschiedenis. Omdat het de liefdesgeschiedenis is van een ander. Omdat je er zelf buiten blijft – met je twijfelachtige karakter, en je tweederangs lichaam.’” (19)
Continue reading “Over boekenkasten met alleen maar oplossingen M. Februari, De literaire kring“
Lof van het gedisciplineerde denken
Ger Groot schreef deze week in Trouw een opiniestuk naar aanleiding van een eerder artikel in Trouw (6 april, p. 7 van de Verdieping) van Hanne Obbink over de profielkeuze van middelbare scholieren.
Kort gezegd sluit die profielkeuze steeds meer aan bij het stereotype dat C&M een profiel is voor losers dat ook daadwerkelijk studiemogelijkheden afsluit, en is N&T het profiel dat je doet als je slim bent en dat alle deuren opent – inclusief talen en cultuurstudies, die beter lijken aan te sluiten bij C&M. Dat leidt ertoe dat leerlingen steeds vaker de N-profielen kiezen als het maar even kan.
Fareed Zakaria: Lof van de vrije studie
Toen Fareed Zakaria als tiener nog in India woonde, moest hij net als iedereen kiezen tussen drie richtingen: “science, commerce, or the humanities. […] In those days, the choices were obvious. The smart kids would go into science, the rich kids would do commerce, and the girls would take the humanities.” (22)
Wetenschap is ook cultuur: vervolg
Mijn bespreking van Willem Otterspeers pamflet ‘Weg met de wetenschap’ staat sinds vorige week op historiek.net. Tekst ook hieronder.